logo

Adoptie


Adoptie is een wettelijke regeling waarbij de werkelijke afstamming van een kind wordt verduisterd en een fictieve afstamming juridisch wordt ingesteld. Soms is de adopteerder de nieuwe echtgenoot van de moeder maar meestal is er geen enkele familieband, en is het kind zelfs geïmporteerd uit een ander land.

Bij adoptie van dit tweede soort wordt altijd geld verdiend. Er gaan grote bedragen geld over de tafel, en niet zelden ook onder de tafel. De prijs van een kind is afhankelijk van de kleur, leeftijd en geschatte staat van gezondheid.

In Nederland werd adoptie van kinderen wettelijk geregeld in 1956. Dit was naar aanleiding van grote vraag naar kinderen voor adoptie. Om aan de vraag te voldoen werden veelal jonge, ongehuwde aanstaande moeders zonder inkomen onder druk gezet of gedwongen afstand te doen van hun kind. Niet zelden was er  bedrog in het spel – de jonge vrouwen werden verhalen verteld die niet waar waren.

De jaren zeventig van de vorige eeuw, onder invloed van veranderde seksueel moraal en economische mogelijkheden, zagen de opkomst van bewust ongehuwd moeders die met succes het afnemen van hun kind aanvochten. Daardoor droogde de Nederlandse aanlevering van kinderen op. Toen begon de import van kinderen uit andere landen onder de pretentie van “een kind redden.” Ongetwijfeld zijn er kinderen die dankzij adoptie in Nederland beter terecht zijn gekomen, maar daarnaast zijn in de landen van herkomst enorme industrieën verrezen voor het inzamelen van kinderen voor adoptie in rijke landen als Nederland. Dit houdt dubieuze praktijken in als druk, bedrog, misbruik (bijvoorbeeld van ongeletterdheid), ontvoering, confiscatie door autoriteiten, uitbuiting (bijvoorbeeld arme vrouwen voor draagmoederschap) en nog veel meer.

De enige manier om deze handel in kinderen te stoppen is om adoptiewetten af te schaffen. Zonder adoptiewetten kan nooit iemand juridisch de ouder worden van andermans kind. Hiermee wordt “pleegouderschap” niet uitgesloten, maar wel de bestelling en import van kinderen.

De tragedie van mensen die ongewild kinderloos zijn wordt hiermee niet gebagatelliseerd, maar het verdriet van de een mag nooit getroost worden door een ander onrecht aan te doen.
plant

Volgende
Vorige
Overzicht standpunten
Hoofdpagina